Top

I did not have sex with that woman

Het klinkt misschien een beetje raar, maar ik houd van begraafplaatsen. En niet eens zo zeer in eerste instantie vanwege de rust die er heerst (waardoor je even helemaal tot jezelf kan komen -en dat is in een drukke stad als New York soms heel hard nodig), maar meer vanwege de levensverhalen die er samenkomen. En Green-wood Cemetery in Brooklyn is bij uitstek zo’n plaats waar de verhalen voor het oprapen liggen. Er liggen hier namelijk 560.000 mensen begraven.

Iedereen die iemand was in het 19e eeuwse New York wilde hier eindigen. De New York Times schreef in 1866: “Het is de ambitie van elke New Yorker om op 5th avenue te wonen, om zijn vrije tijd door te brengen in Central Park en om begraven te worden in Green-wood.” En dat gebeurde dan ook, want hier vind je de familie Colgate (van de tandpasta), de Steinway’s (van de piano’s), Elias Howe Jr. (de uitvinder van de naaimachine), Juan Trippe (de oprichter van Pan Am Airways), Henry Raymond (oprichter van de New York Times en mede-oprichter van de Republican Party), George Tilyou (oprichter van het beroemde pretpark bij Coney Island), John Matthews (de uitvinder van de soda-fountain), Leonard Bernstein (componist en dirigent) en Jean-Michel Basquiat (kunstenaar en protegé van Andy Warhol).

Maar van alle mensen die hier begraven liggen, spreekt het verhaal van dominee Beecher mij het meest aan. Misschien omdat hij een beroemd predikant was in de Plymouth Church, een kerk verderop bij mij in de straat. Maar waarschijnlijker, omdat ik nou eenmaal gek ben op sappige sensatieverhalen. En Beecher heeft zo’n verhaal. Hij was namelijk de verdachte in één van de meest geruchtmakende rechtszaken van het 19e eeuwse Amerika en die zaak draaide om: overspel.

Goed. Beecher dus. Hij was het 8e kind van een groot gezin. Zijn vader was dominee en wel één van het strenge soort: verjaardagen vieren vond hij getuigen van frivoliteit en zijn 13 kinderen kregen om dezelfde reden dan ook geen speelgoed om mee te spelen. Elke dag begon én eindigde met een gebed en de kerk werd meerdere malen per week bezocht. Ik zou zeggen: alle ingrediënten voor een gelukkige jeugd.

Toch werd Beecher zelf ook dominee en wat voor één. Abraham Lincoln zei over hem dat niemand in de geschiedenis zo’n productieve geest had. En Mark Twain roemde zijn redenaarskunst: “Hij maaide met zijn armen door de lucht, slingerde sarcastische opmerkingen het publiek in, ontbrandde raketten van poëzie en liet mijnen van welbespraakdheid exploderen. Zo nu en dan liet hij een stilte vallen om vervolgens drie keer met zijn voet te stampen om zijn punt kracht bij te zetten.” Nou goed, dan hebben we een beeld.

Beecher was een beroemd voorvechter van de afschaffing van slavernij en hij was fervent tegenstander van de Chinese Exclusion Act (die Chinese immigratie aan banden legde, omdat er anders teveel Chinezen naar Amerika zouden komen -vond de Amerikaanse overheid destijds in ieder geval). Hij was aanhanger van de evolutietheorie van Darwin en was voor de feministische strijd van vrouwen voor gelijke rechten. Maar hij had niet zoveel op met de armen. “De mens kan niet alleen van brood leven. Maar de mens die niet kan overleven op water en brood, is niet geschikt om te leven,” is een beroemde kwoot van hem.

Nou goed, deze Beecher dus, werd in 1875 voor het gerecht gesleept door Theodore Tilton op verdenking van overspel. De vrouw van Theodore was Elizabeth en zij had tegenover haar man bekend een affaire te hebben met de predikant. Tilton en Beecher waren bevriend en besloten dat het beter was om de hele zaak in de doofpot te stoppen. Toch werd Tilton ontslagen bij de krant waar hij voor werkte (The Independent), omdat die vreesde voor een schandaal.

Dat schandaal, dat kwam er. En wel toen feministe Victoria Woodhull lucht kreeg van de zaak. Zij was voorstander van de vrije liefde en lag nogal eens in de clinch met Beecher over dit onderwerp. En dan is het natuurlijk extra interessant als diezelfde Beecher, die wekelijks predikte tegen bigamie, ontrouw en vrije liefde, een affaire heeft met een getrouwde vrouw. En dus publiceerde ze er een artikel over. Als gevolg daarvan werd ze zelf trouwens gearresteerd vanwege het verspreiden van ‘obsceen materiaal’ en Theodore Tilton werd uit de kerk gezet. En dat was de druppel voor Tilton. Hij besloot Beecher voor het gerecht te slepen.

De jury beraadslaagde voor 6 dagen, maar kon niet tot een unaniem oordeel komen en dus werd Beecher vrij gesproken. Zijn vrouw bleef hem trouw en onvoorwaardelijk steun geven tijdens deze geruchtmakende zaak en Beecher werd beroemder en geliefder dan ooit (ik zie parallellen met ene meneer Clinton in een zekere Lewinsky-affaire, ruim een eeuw later). Beecher en zijn vrouw liggen samen begraven op Green-wood cemetery.

En de Tiltons? Theodore Tilton vertrok naar Parijs na de vrijspraak en bleef daar tot aan zijn dood in 1907. En Elizabeth? Zij werd verstoten en stierf blind en alleen in 1897. Ook zij ligt, net als de Beechers, begraven op Green-wood, zij het in een anoniem graf waar alleen het woord ‘Grandmother’ op staat….Tragisch verhaal, maar ik kan niet wachten op de Hollywood-film.

Wyke Potjer
Geen reacties

Plaats een reactie